Międzynarodowi odbiorcy pszenicy, którzy zwlekają z uzupełnieniem kurczących się rezerw magazynowych, wkrótce zapłacą drastycznie wyższe rachunki. Wojna rosyjsko-ukraińska nie słabnie, a rynkowe stawki gwałtownie szybują w górę.
Kluczowe państwa importujące ziarno z Azji, Bliskiego Wschodu i Afryki mają ogromne trudności z pozyskaniem dostaw. Od lipca incydenty z udziałem statków oraz ataki na infrastrukturę portową sparaliżowały transport morski w tym regionie. Sytuacja ta wywołała potężną falę podwyżek – benchmarkowe kontrakty terminowe w Chicago podskoczyły o 40% względem czerwcowych minimów, osiągając najwyższy poziom od trzech i pół roku. Drożeją też fizyczne dostawy od alternatywnych eksporterów, co grozi eskalacją globalnej inflacji żywnościowej.
Przez minione miesiące większość państw importujących wstrzymywała się z zakupami u innych dostawców, licząc na porozumienie pokojowe odblokowujące transport zboża z Ukrainy i Rosji. Lokalne zapasy są jednak na wyczerpaniu, zwłaszcza w uzależnionej od importu Azji. Konkurencja o wolne ładunki będzie narastać aż do końca roku, kiedy ruszą zbiory na półkuli południowej, a do tego czasu ceny z pewnością wzrosną.
Azja odczuwa ten kryzys najdotkliwiej. Indonezja, będąca drugim największym importerem na świecie, sprowadziła z rejonu Morza Czarnego zaledwie ułamek zeszłorocznego wolumenu. Młynarze w tym regionie masowo przerzucają się na droższe o 25% ziarno z Australii lub ograniczają zakupy do mniejszych partii w kontenerach, nie mogąc przenieść całego wzrostu kosztów na konsumentów końcowych. Z kolei Egipt dywersyfikuje dostawy, kierując się w stronę Francji, choć część tamtejszych przetwórców celowo ogranicza produkcję do zaledwie 30% mocy, wciąż mając nadzieję na nagły powrót tańszego ziarna z basenu Morza Czarnego.
