Rynki metali przemysłowych aktywnie reagują na przetasowania polityczne w Stanach Zjednoczonych. Po przejęciu przez Demokratów pełnej kontroli nad Kongresem kurs amerykańskiego dolara uległ osłabieniu względem głównych walut G10. Taka sytuacja tradycyjnie tworzy korzystne środowisko dla surowców. Na londyńskiej giełdzie LME miedź zdołała odrobić straty, odbijając do poziomu 14 005 USD za tonę. Mimo ostatnich wahań w Nowym Jorku (Comex) i Szanghaju (SHF), w ujęciu od początku roku czerwony metal utrzymuje silne wzrosty na poziomie 9–13%. Obecnie uwaga inwestorów przenosi się na potencjalne ryzyka handlowe, w tym ewentualne cła na importowaną miedź rafinowaną, które mógłby wprowadzić Donald Trump. Czynnik ten hamuje ceny przed powrotem do wrześniowych historycznych maksimów w okolicach 14 875 USD za tonę.
W cieniu amerykańskich wydarzeń gospodarka strefy euro traci dotychczasowy impet. Październikowy odczyt S&P Global Eurozone Composite PMI na poziomie 51,7 pkt sygnalizuje najsłabsze tempo wzrostu od czterech miesięcy, potwierdzając postępujące schłodzenie zarówno w sektorze usług, jak i w przemyśle. Jak wskazuje Chris Williamson z S&P Global, europejska gospodarka wchodzi w czwarty kwartał z mało imponującym wzrostem rzędu 0,3%. Rosnące ceny energii napędzają presję kosztową, co bezpośrednio uderza w budżety konsumentów i dławi popyt. W efekcie optymizm biznesowy spadł do najniższego poziomu od pięciu miesięcy, a na rynku pracy widać pierwsze redukcje etatów w usługach. Na mapie Europy najsłabiej wypada Francja, która ponownie znalazła się w strefie kurczenia się gospodarki, podczas gdy w Niemczech, Hiszpanii i Włoszech notuje się zauważalną utratę dynamiki. Sytuacja ta stawia przed wyzwaniem Europejski Bank Centralny, od którego rynek oczekuje wznowienia podwyżek stóp procentowych w grudniu.
