Kryzys europejskiego popytu a globalne wzrosty
Przemysł odlewniczy w Europie zmaga się z poważnymi trudnościami, wynikającymi w dużej mierze z długotrwałego kryzysu w sektorze motoryzacyjnym. Branża automotive była dotychczas głównym gwarantem wielomilionowych wolumenów zamówień, których inne sektory nie są w stanie zrekompensować. Jak zauważył prof. Rafał Dańko z krakowskiego AGH i przewodniczący World Foundry Organisation, pomimo europejskiej zadyszki, rynek globalny rośnie za sprawą potężnej produkcji w Chinach oraz Indiach. Europejskie odlewnie zmuszone są do pilnego poszukiwania nowych nisz zbytu.
Turecka ofensywa rynkowa
Na problemach państw unijnych (zwłaszcza Niemiec) zyskuje Turcja. Podczas 76. Światowego Kongresu Odlewnictwa w Stambule turecki minister handlu Ömer Bolat poinformował, że w 2025 roku krajowa produkcja sięgnęła 2,3 mln ton (przy zdolnościach 3 mln ton), osiągając wartość blisko 8 mld euro. Zdecydowana większość – 1,64 mln ton o wartości 6,1 mld euro – trafiła na eksport, głównie do Unii Europejskiej, gdzie tureckie firmy kontrolują już około 20% rynku. Turcja plasuje się obecnie na 2. miejscu w Europie i 7. na świecie, systematycznie przejmując udziały upadających unijnych zakładów.
Strategiczne partnerstwo i innowacje
Oğuzhan Deniz, szef TÜDÖKSAD, zaapelował, by Europa i Turcja traktowały się jak partnerzy w starciu ze znacznie tańszą konkurencją z Azji. Konieczna jest gruntowna transformacja oparta na sztucznej inteligencji, cyfryzacji, efektywności energetycznej i zrównoważonym rozwoju. Till Schreiter z VDMA Metallurgy dodał, że obecne decyzje ukształtują konkurencyjność branży na dekady. Tezę tę wspiera Malte Seifert z Targów Duesseldorf, zapowiadając przyszłoroczną edycję „The Bright World of Metals” jako platformę do zmiany wiedzy w realne partnerstwa biznesowe.
Technologiczny przegląd w Stambule
W stambulskim kongresie wzięło udział ponad 1000 ekspertów z 50 krajów, a wydarzeniu towarzyszyły targi Ankiros. Zaprezentowano na nich pełen przekrój nowości z zakresu metalurgii, w tym zaawansowane systemy automatyki, maszyny formierskie, piece przemysłowe i technologie proekologiczne. Zauważalny był wkład polskiego środowiska naukowego – krajową branżę reprezentowali badacze z Akademii Górniczo-Hutniczej oraz Politechnik: Śląskiej i Rzeszowskiej.
